Endometriose in Balans Logo
Eden
geplaatst op 2-12-2019 om 00:02

Ik denk dat ik het heb, alleen mijn dokter wil mij niet laten testen... Er is sowieso iets goed mis met me...

Ik kwam al vroeg in de puberteit en moest toen hormoonremmers slikken om te voorkomen dat ik op mijn 7e ongesteld zou worden. Uiteindelijk gebeurde dit op mijn 12e. Op mijn 14e kreeg ik de diagnose Graves, dus ja, mijn hormoonhuishouding is niet helemaal in orde (al is mijn schildklier nu stabiel als het goed is, gebruik nu ook geen medicatie)

Het is normaal dat je cyclus in het begin onregelmatig is, maar bij mij bleef het zo, en de pijn... Ik schreeuwde het vaak gewoon uit en kon niet eens normaal lopen. Ik kreeg de pil voorgeschreven op mijn 15e maar naast dat het nu regelmatig (en maar 4 dagen) is en in het begin leek het te helpen met mijn klachten... Ik heb ook een aantal keer geprobeerd te stoppen met de pil, maar helaas geen succes...

Ik ben nu 21 trouwens... De reden dat ik het niet meer vertrouw is dus dat mijn menstruatie steeds heftiger wordt. Ik bloed door incontinentieverband heen, migraine, en de laatste keer moest ik ook overgeven. Ik heb trouwens ook opvliegers sinds een jaar en af en toe hartkloppingen (ook wanneer ik niet ongesteld ben) wat weer op te vroege overgang kan wijzen maar ik word dan weer niet dikker...

Mijn dokter neemt me totaal niet serieus. Toen ik mijn klachten vertelde, had ik eerst een kwartier nodig om uit te leggen dat ik echt niet zwanger kan zijn. Ik ben namelijk lesbisch, al hebben lesbiennes ook "gewoon" seks met mannen volgens hem (nee, dat heet biseksualiteit) en spelen we "spelletjes met sperma" (ik weet niet wat voor porno hij gezien heeft) hij geloofde me pas toen ik zei dat ik nog maagd ben... (Maar het punt is dat je van een vrouw niet zwanger wordt en die hele discussie onnodig en vernederend was)

"Ja dan slik je de pil toch gewoon door?" Okee, dat ga ik nu dus proberen maar ik ben ZO bang voor doorbraakbloedingen...

Hmm het probleem is niet alleen de heftige menstruaties, maar ik heb daardoor nu ook flink ijzergebrek en voel me dus altijd moe en slap. Ook dit wordt niet serieus genomen aangezien ik jaren geleden anorexia heb gehad en nu sinds een paar maanden veganist ben geworden (niet om af te vallen, ik zie eten als iets positiefs want ik doe geen dieren pijn, heb ook nieuwe kennissen opgedaan) na 2 jaar vegetarier te zijn... Dus alles wat ik mankeer is automatisch de schuld van mijn "dieet" (overtuiging) terwijl ik nu juist echt goed probeer te eten (genoeg en gevarieerd) en sinds ik geen zuivel meer eet, gaat dat fysiek ook makkelijker (voel me minder opgeblazen)

Ik ben dus zelf over mijn menstruatie begonnen, omdat ik weet dat je daar ook flink ijzergebrek van kan krijgen... Mijn HB is echter aan de hoge kant, dus geen bloedarmoede, al heb ik de klachten wel...

Nu zou ik eigenlijk het liefst geopereerd willen worden (eierstokken en/of baarmoeder eruit) of ik nu endometriose heb of niet. Ik heb geen kinderwens, en mocht ik TOCH van gedachten veranderen (in een andere dimensie of zo) dan wil ik zelf sowieso niet zwanger worden (wat alleen maar via een donor kan en dat vind ik een raar idee, ook lijkt het me niet handig ivm mijn gezondheid) adoptie kan altijd, mijn toekomstige vrouw kan eventueel ook zwanger worden... Ik sluit eventuele ouderschap dus niet uit, maar wel een hoop klachten en discussies waar je moe van wordt. Nu weet ik wel dat je weer andere klachten kan krijgen wanneer je de boel weghaalt... Dus waar ben je dan beter mee af?

Heeft iemand ervaring met de pil doorslikken? Ik ben echt bang haha... Ik durf ook niet meer terug naar de dokter... Ik ga wel verhuizen trouwens dus misschien dat ik dan een betere vind... Wat denken jullie dat ik heb gebaseerd op mijn klachten? Ik heb trouwens ook vreselijke eczeem op mijn handen, al een paar jaar en sinds een tijdje doen mijn gewrichten ook pijn... Dokters snappen het ook niet (al wat zalfjes geprobeerd, vermijdt producten waar ik allergisch voor ben, dacht eerst aan warmte-eczeem, maar het is intussen december) ik weet niet of dat überhaupt met mijn hormonale klachten te maken heeft...

Om maar niet over mijn mentale klachten te zwijgen... Jarenlange depressies, paniekaanvallen, een eetstoornis en ben zelfs een tijdje behoorlijk suicidaal geweest... Gelukkig nooit aan de drugs of drank gezeten maar ja, wel snijden, verbranden, uithongeren en een paar keer geprobeerd om... Dat te doen... Nu heb ik wel dingen meegemaakt (o.a. pesten en geestelijke mishandeling) maar niets heftigs verder... Je kan me niet vertellen dat mijn hormoonhuishouding hier geen invloed op heeft gehad...

Mijn libido... Tja, ik ben zoals eerder vermeld dus nog maagd (pas op mijn 19e uit de kast, en toen simpelweg nooit de kans gehad om iets te toen) dus ik weet niet of dat normaal is bij mij... Ik weet wel dat ik (TMI alert) er niets in krijg, geeft ook niet (want een vrouw heeft toch geen, je weet wel) maar een tampon krijg ik er dus ook niet in, mijn pinkje hooguit, en dat doet vreselijk veel pijn... Ik heb ergens gelezen dat endometriose daar ook voor kan zorgen...

Sorry dat dit zo lang is, en zo... Van de hak op de tak. Wel meteen wat frustraties van me afgeschreven hahaha...

Eden
geplaatst op 2-12-2019 om 00:18
Oh ja nu vergeet ik nog te vermelden dat ik ook sinds een jaar vreselijk veel zweet. Vroeger had ik hier nooit last van... Zelfs met sporten geen druppel, maar goed, dat zal wel door de opvliegers komen I guess...
Wilt u meedoen met deze discussie? Meld u dan nu aan.