Endometriose in Balans Logo

Hieronder ziet u een overzicht van de meest recente berichten op het forum. Wilt u meepraten? Log dan in of meld u aan.

Knakra reageerde op het onderwerp Vermoeidheid enkele jaren va verwijdering eierstokken

Ik slik helemaal geen hormonen meer. Bij mij zijn wel beide eierstokken verwijderd en ben dan ook gelijk in de overgang geraakt. Ook dat kan natuurlijk klachten geven.

de pijn heb ik gelukkig niet meer. Maar opgezette buik, alles wat vast zit door verklevingen verdwijnen helaas niet. Mijn energie heel erg doseren en dat is continue op een randje balanceren en keuzes maken.

Het dieet doet bij mij qua energie niet zoveeL helaas

 

 

 

Wat vervelend! Slik je nu ook hormonen sinds je eierstokken verwijderd zijn? Mijn linkereierstok en baarmoeder zijn verwijderd. Heb nu cystes op de rechter en veel pijn. Ik wacht nog een op een persoonlijk behandelplan van het Bronovo maar door mijn huidige gyn werd gezegd; het helpt niet als we je rechtereierstok ook verwijderen, de klachten komen weer terug. Het schijnt dus een bekend iets te zijn dat je na een operatie even rust hebt en vervolgens weer vermoeid raakt. Ik schrok hier van omdat ik hoopte dat als mijn rechtereierstok verwijderd wordt, ik van alle ellende af ben. Ik ben wel gestart met het endo dieet, dit doe ik nu sinds 8 weken. Het heeft mij meer energie gegeven en heb minder last van een opgezette buik. Ik at al  70 pct veganistisch dus het was een kleine omschakeling omdat je nu ook soya moet laten staan en suiker. Het is even zoeken in het begin maar ben er nu wel aan gewend geraakt om eigen brood enzo te maken. Maaltijden invriezen, sausjes maken ; hartstikke leuk. Ik weet niet welke invloed het heeft op de endo zelf maar ik merk dat het voor mijn darmen rust geeft, minder pijn en meer energie. 
Bion reageerde op het onderwerp Endo Eenzaamheid
Heel herkenbaar; per dag bekijk ik de mogelijkheden. In mijn omgeving weet iedereen er van en dat geeft rust. Je hoeft niet uit te leggen waarom je iets niet kan of waarom je even gaat slapen. Ook zorg ik dat ik op tijd op bed lig en bewuste keuzes maak. Bijv; als ik vandaag heb gewerkt dan neem ik de dag er op mijn rust, maak een wandeling en lekker lezen. Dan ben ik fit als de jongens uit school komen. In het weekend maak ik max 1 afspraak. Constant afstemmen met jezelf. Mijn man helpt me hier ook bij omdat ik het in het begin moeilijk vond om aan te geven. Hij doet het meest in het huishouden bijv zodat ik toch naar mijn werk kan en de volgende dag kan rusten. En als mijn gezin wat leuks doet met elkaar en ik kan niet mee, zorg ik dat s avonds bijv lekker gekookt heb en we een gezellige afsluiter hebben met elkaar. De verhalen maken me dan ook vrolijk. Eenzaamheid voel ik juist als ik goedbedoelde adviezen krijg over medicatie; joh die pil werkt echt heel goed hoor terwijl je alles al hebt geprobeerd. 
Marian startte een nieuw onderwerp 'endometriose en lage rugpijn'

Na jaren stuntelen met ruggencentra, orthopeed, fysio, is bij mij geconstateerd dat ik versleten tussenwervelschijven heb (43, en 3 kinderen). 

Totdat mijn osteopaat mij doorverwees naar osteopaat Colette Peters in Evergem (Gespecialiseerd in vruchtbaarheid en endometriose). Ik had namelijk altijd een onaangenaam drukkend gevoel in mijn onderbuik naast dat ik altijd lage rugpijn heb. Zij maakt inwendig en uitwendig een en ander los, zodat ik minder last heb.

Ik heb een normale (25 dgn) cyclus en ben maar drie dagen ongesteld, dus geen hevig bloedverlies.  Toch zegt zij dat ik endometriose heb en adviseert mij de pil of spiraal (ik wil dat eigenlijk niet meer uitproberen; al die hormonen).

Misschien kan een van jullie mij op weg helpen!  Is dit herkenbaar en wat is de beste weg om te bewandelen? Alvast heel erg bedankt! 

Lieve Karin,

Na jaren van klachten, verschillende hormoon meds (waarvan sommige een tijdje wel wat geholpen hebben) en lucrin injecties (die mij niks positiefs opleverden), heb ik een paar maanden terug de knoop doorgehakt. Mede omdat niets echt hielp en de klachten in de loop der jaren dusdanig zijn toegenomen dat ze mijn leven beheersten.
Kijkoperatie vorig jaar december gaf aan dat mijn buik schoon was. Aanvullende echos en mri gaven aan dat ik adenomyose had. En dus zijn deze week mijn baarmoeder&eileiders verwijderd. Met als doel idd van mijn klachten af te komen. Erg spannend wat het resultaat zal zijn.
Ik hoop dat je ook, binnenkort, meer duidelijkheid kunt krijgen.
Veel sterkte,

Lieve groetjes
Tanja

Beste Tanja,

 

Bedankt voor je reactie, zo te lezen hebben we de zelfde soort klachten.

Vervelend dat je baarmoeder verwijderd moest worden! Nadat je 24/7 pijn had gekregen heeft niets anders meer geholpen? Had je ook hormoonmedicatie geprobeerd?

Ik hoop dat de ingreep ervoor zorgt dat de pijn/klachten weg zijn!

 

Lieve groet,

Karin

 

Lieve Karin,

Zelf is er recent (na jaren van klachten) bij mij adenomyose vastgesteld. En deze week is mijn baarmoeder dan ook weggehaald.
Ik had geen extreem bloedverlies maar juist veel/alle andere klachten..veel pijn, hondsberoerd, moe etc etc etc
De pijn was het afgelopen half jaar ook 24/7 zelfs met medicijnen.
Ik ken wel mensen met adenomyose die wel veel bloedverlies hebben. maar die hebben dan weer niet al 'mijn' klachten.
Ik verwacht dat het medeafhankelijk is van waar de adenomyomen zitten.
Bv als het in de baarmoederspier zit, opgesloten, dan geen bloedingen maar wel veel pijn. En als het in de spier zit, maar niet opgesloten en het komt uit in de baarmoeder, dat je dan juist de bloedingen (meer) hebt.

Hoop dat je hier wat aan hebt.
Sterkte met alles en succes bij de volgende afspraak.

Lieve groetjes,
Tanja
Eden reageerde op het onderwerp Endometriose?
Oh ja nu vergeet ik nog te vermelden dat ik ook sinds een jaar vreselijk veel zweet. Vroeger had ik hier nooit last van... Zelfs met sporten geen druppel, maar goed, dat zal wel door de opvliegers komen I guess...
Eden startte een nieuw onderwerp 'Endometriose?'

Ik denk dat ik het heb, alleen mijn dokter wil mij niet laten testen... Er is sowieso iets goed mis met me...

Ik kwam al vroeg in de puberteit en moest toen hormoonremmers slikken om te voorkomen dat ik op mijn 7e ongesteld zou worden. Uiteindelijk gebeurde dit op mijn 12e. Op mijn 14e kreeg ik de diagnose Graves, dus ja, mijn hormoonhuishouding is niet helemaal in orde (al is mijn schildklier nu stabiel als het goed is, gebruik nu ook geen medicatie)

Het is normaal dat je cyclus in het begin onregelmatig is, maar bij mij bleef het zo, en de pijn... Ik schreeuwde het vaak gewoon uit en kon niet eens normaal lopen. Ik kreeg de pil voorgeschreven op mijn 15e maar naast dat het nu regelmatig (en maar 4 dagen) is en in het begin leek het te helpen met mijn klachten... Ik heb ook een aantal keer geprobeerd te stoppen met de pil, maar helaas geen succes...

Ik ben nu 21 trouwens... De reden dat ik het niet meer vertrouw is dus dat mijn menstruatie steeds heftiger wordt. Ik bloed door incontinentieverband heen, migraine, en de laatste keer moest ik ook overgeven. Ik heb trouwens ook opvliegers sinds een jaar en af en toe hartkloppingen (ook wanneer ik niet ongesteld ben) wat weer op te vroege overgang kan wijzen maar ik word dan weer niet dikker...

Mijn dokter neemt me totaal niet serieus. Toen ik mijn klachten vertelde, had ik eerst een kwartier nodig om uit te leggen dat ik echt niet zwanger kan zijn. Ik ben namelijk lesbisch, al hebben lesbiennes ook "gewoon" seks met mannen volgens hem (nee, dat heet biseksualiteit) en spelen we "spelletjes met sperma" (ik weet niet wat voor porno hij gezien heeft) hij geloofde me pas toen ik zei dat ik nog maagd ben... (Maar het punt is dat je van een vrouw niet zwanger wordt en die hele discussie onnodig en vernederend was)

"Ja dan slik je de pil toch gewoon door?" Okee, dat ga ik nu dus proberen maar ik ben ZO bang voor doorbraakbloedingen...

Hmm het probleem is niet alleen de heftige menstruaties, maar ik heb daardoor nu ook flink ijzergebrek en voel me dus altijd moe en slap. Ook dit wordt niet serieus genomen aangezien ik jaren geleden anorexia heb gehad en nu sinds een paar maanden veganist ben geworden (niet om af te vallen, ik zie eten als iets positiefs want ik doe geen dieren pijn, heb ook nieuwe kennissen opgedaan) na 2 jaar vegetarier te zijn... Dus alles wat ik mankeer is automatisch de schuld van mijn "dieet" (overtuiging) terwijl ik nu juist echt goed probeer te eten (genoeg en gevarieerd) en sinds ik geen zuivel meer eet, gaat dat fysiek ook makkelijker (voel me minder opgeblazen)

Ik ben dus zelf over mijn menstruatie begonnen, omdat ik weet dat je daar ook flink ijzergebrek van kan krijgen... Mijn HB is echter aan de hoge kant, dus geen bloedarmoede, al heb ik de klachten wel...

Nu zou ik eigenlijk het liefst geopereerd willen worden (eierstokken en/of baarmoeder eruit) of ik nu endometriose heb of niet. Ik heb geen kinderwens, en mocht ik TOCH van gedachten veranderen (in een andere dimensie of zo) dan wil ik zelf sowieso niet zwanger worden (wat alleen maar via een donor kan en dat vind ik een raar idee, ook lijkt het me niet handig ivm mijn gezondheid) adoptie kan altijd, mijn toekomstige vrouw kan eventueel ook zwanger worden... Ik sluit eventuele ouderschap dus niet uit, maar wel een hoop klachten en discussies waar je moe van wordt. Nu weet ik wel dat je weer andere klachten kan krijgen wanneer je de boel weghaalt... Dus waar ben je dan beter mee af?

Heeft iemand ervaring met de pil doorslikken? Ik ben echt bang haha... Ik durf ook niet meer terug naar de dokter... Ik ga wel verhuizen trouwens dus misschien dat ik dan een betere vind... Wat denken jullie dat ik heb gebaseerd op mijn klachten? Ik heb trouwens ook vreselijke eczeem op mijn handen, al een paar jaar en sinds een tijdje doen mijn gewrichten ook pijn... Dokters snappen het ook niet (al wat zalfjes geprobeerd, vermijdt producten waar ik allergisch voor ben, dacht eerst aan warmte-eczeem, maar het is intussen december) ik weet niet of dat überhaupt met mijn hormonale klachten te maken heeft...

Om maar niet over mijn mentale klachten te zwijgen... Jarenlange depressies, paniekaanvallen, een eetstoornis en ben zelfs een tijdje behoorlijk suicidaal geweest... Gelukkig nooit aan de drugs of drank gezeten maar ja, wel snijden, verbranden, uithongeren en een paar keer geprobeerd om... Dat te doen... Nu heb ik wel dingen meegemaakt (o.a. pesten en geestelijke mishandeling) maar niets heftigs verder... Je kan me niet vertellen dat mijn hormoonhuishouding hier geen invloed op heeft gehad...

Mijn libido... Tja, ik ben zoals eerder vermeld dus nog maagd (pas op mijn 19e uit de kast, en toen simpelweg nooit de kans gehad om iets te toen) dus ik weet niet of dat normaal is bij mij... Ik weet wel dat ik (TMI alert) er niets in krijg, geeft ook niet (want een vrouw heeft toch geen, je weet wel) maar een tampon krijg ik er dus ook niet in, mijn pinkje hooguit, en dat doet vreselijk veel pijn... Ik heb ergens gelezen dat endometriose daar ook voor kan zorgen...

Sorry dat dit zo lang is, en zo... Van de hak op de tak. Wel meteen wat frustraties van me afgeschreven hahaha...

Hallo,

Ik ben net nieuw op dit forum en heb een vraag... in het verleden wel last gehad van menstruatie klachten maar nooit extreem, paracetamol en ik kon wel werken. 4 maanden geleden kreeg ik opeens last van continu buikpijn 24/7 en dat is sindsdien niet meer weg gegaan. Na een aantal bezoeken huisarts/ziekenhuizen heb ik zelf gevraagd om een doorverwijzing naar een endometriose specialist naar aanleiding van informatie online. Daar is adenomyose uitgekomen na een baarmoeder onderzoek, ook is het sterke vermoeden dat ik endometriose heb maar dit is nog niet officieel bevestigd. Er was eerder al een "persisterende follikel" gevonden in mijn linker eierstok (die waarschijnlijk nu weg is na een kuur) maar volgens de dokter had het niets met elkaar te maken. Ik heb nu nog continu pijn maar moet een maand wachten op mijn volgende afspraak.

De afgelopen 4 maanden is mijn menstruatie veranderd. Ik heb nu wel extreme menstruatiepijn voorafgaand en tijdens de menstruatie maar de dagen en hoeveelheid bloedverlies zijn erg afgenomen. Nu kom ik ook bij mijn vraag uit, want ik lees bij de symptomen juist vaak heftig bloedverlies. Heeft iemand dit meegemaakt of weet iemand een reden dat je juist minder bloedverlies hebt bij adenomyose/endometriose maar wel veel pijn?

 

Lieve groet,

Karin.

Toon eerdere berichten

Forumonderwerpen